"Νεοτρομοκρατία" και αυταπάτες των διωκτικών αρχών

«Με απα­νωτά δημοσιεύματα το ‘‘Π’’ είχε σπεύσει να προειδο­ποιήσει όλους όσοι σεμνύνονταν κι αποφαίνονταν ως άλλοι εσχατολογικοί οπαδοί του Φουκουγιάμα περί του τέλους της νεοτρομοκρατίας ότι πλανώνται πλάνην οικτράν. Φυσικά και δεν είμαστε οι μετά Χριστόν προ­φήτες. Απλές λογικές αναγωγές κά­ναμε, στο σύντομο ιστορικό παρελ­θόν του ένοπλου αντάρτικου και του γενεσιουργού αίτιου κι αιτιατού και βλέπαμε το οφθαλμοφανές. Την αυ­γή της νέας νεοτρομοκρατίας».

Αφορμή για το σχετικό δημοσίευ­μα υπήρξε η ένοπλη συμπλοκή της Πεύκης (18 Μαΐου) που απέφερε στα χέρια της αντιτρομοκρατικής ένα μα­τωμένο «τρόπαιο», τον τραυματισμέ­νο 21χρονο Θεόφιλο Μαυρόπουλο, έναν γρίφο, τον άφαντο εξακολουθητικά σύντροφό του που διέφυγε με περιπολικό και απεριόριστα πολλά ερωτήματα. Τι θα έκαναν, πόσοι εί­ναι, τι σχεδιάζουν κ.ά.

Σε προηγούμενο φύλλο, στις 17 Μαρτίου πάλι, λίγο μετά τη σύλληψη των 5 του Βόλου (14 Μαρτίου), γρά­φαμε για τους «ιεροφάντες της αντι­τρομοκρατικής, που έσπευδαν να δη­λώσουν περιχαρείς πως… ψέκασαν, σκούπισαν και καθάρισαν με τ’ από­νερα της νεοτρομοκρατίας».

Στην περίπτωσή τους απ’ ό,τι φαί­νεται ταιριάζει γάντι ο δελφικός χρη­σμός που πήρε ο Βύζας ο Μεγαρεύς για την τοποθεσία στην οποία θα έπρεπε να ιδρύσει μια νέα αποικία. Η Πυθία τον κάλεσε να στήσει τα θεμέλιά της «απέναντι από την πόλη των τυφλών». Οι σύγχρονοι τυφλοί του δελφικού χρησμού δεν είναι άλλοι από τους αντιτερρορίστες μας, που μπορεί να είναι μαέστροι στους βυ­ζαντινισμούς, πάσχουν ωστόσο από ανήκεστο δαλτωνισμό στο να διακρί­νουν το ίδιο το Βυζάντιο.

Τι δεν είδαν;

Η μπροσούρα

Στις 30 Μαΐου στο athens.indymedia.org δημοσιεύτηκε μια απολογιστική μπροσούρα της Συνω­μοσίας με την υπογραφή 9 από τους προφυλακισμένους που πιάστηκαν και κατηγορούνται για συμμετο­χή στην οργάνωση, στην οποία αφενός δήλωναν το τέλος της Συνωμοσίας πρώτης περιόδου, αφετέρου, ωστόσο, παρέδιδαν τη σκυτάλη στους επίγονους, υπό τρεις βασικές προϋποθέσεις - κλειδιά.

Έγραφαν τότε: «Θεωρούμε πως το στοίχημα μιας νέας Συ­νωμοσίας μπορεί να εκπληρώσει πιο ολοκληρωμένα την ουσία του ονόματός της… Μια νέα Συνωμο­σία θα μπορούσε να αποτελέσει ένα διάχυτο αόρατο δίκτυο πυρήνων που δεν είναι ανάγκη να γνωρίζονται με­ταξύ τους προσωπικά…» και παρέθεταν τις προϋποθέσεις:

«Το πρώτο σημείο που προτεί­νουμε σε αυτόν τον άτυπο διάλογο είναι η συμφωνία της πρόκρισης της άμεσης δράσης με οποιοδήποτε μέ­σο μπορεί να επιφέρει ζημιά στις υποδομές του εχθρού. Χωρίς καμία ιεράρχηση των μέσων βίας, οι σύ­ντροφοι μπορούν να επιλέξουν από την πέτρα μέχρι το καλάσνικοφ…

Δεύτερο κλειδί της συμφωνίας εί­ναι ο πόλεμος ενάντια στο κράτος να διεξάγεται μαζί με την σκληρή κριτική απέναντι στη κοινωνία…

Το τρίτο κλειδί της συμφωνίας και της πρότασής μας για την πιθανότη­τα συγκρότησης μιας νέας Συνωμο­σίας είναι η διεθνής επαναστατική αλληλεγγύη…

Από δω και πέρα οποιοσδήποτε σύντροφος συμφωνεί, χωρίς βέβαια να ταυτίζεται, με τα τρία κλειδιά της αφορμαλιστικής συμφωνίας που ανοίγουμε, μπορεί αν το επιθυμεί να χρησιμοποιεί το όνομα της Συνωμοσί­ας Πυρήνων της Φωτιάς σε συνδυα­σμό με τον αυτόνομο πυρήνα που θα έχει συγκροτήσει ο ίδιος…».

Δύο εβδομάδες αργότερα ήρθε η πρώτη εκδήλωση ενδιαφέροντος, που απ’ ό,τι φαίνεται ανατρέπει τα δεδομένα αναπροσαρμόζοντας το status quo της νεοτρομοκρατίας κι εγκαθιδρύοντας ό,τι σπεύσαμε λίγες ημέρες νωρίτερα ν’ αποκαλέσουμε ως… νέα νεοτρομοκρατία. Κάτω από τη σκέπη της Συνωμοσίας δεύτερης περιόδου μπήκαν με μια συμβολική ενέργεια το σύμπλοκο αντιεξουσιαστικών ομάδων που υπέ­γραψαν ως «Επαναστατικό Μέτωπο - Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς -Επαναστατικές Ομάδες Διασποράς Τρόμου - Πυρήνας Βανδαλισμών».

Στις 13 Ιουνίου απέστειλαν κείμε­νο στο athens.indymedia.org που δεν δημοσιεύτηκε για να επανέλ­θουν 2 και 9 ημέρες αργότερα για ν’ αναλάβουν την ευθύνη της επίθεσης «στις 4 Ιουνίου κι ενώ βρίσκεται στην κορύφωσή της η τυπική διασκέδαση του Σαββατόβραδου εμείς φέρναμε εις πέρας ένα νέο επαναστατικό σχέ­διο. Παραταχθήκαμε, φορέσαμε τα fullface μας και πραγματοποιήσαμε καταδρομική επίθεση με βαριοπούλες στην T-Βank στη διασταύρωση Πανόρμου και Αχαΐας, μετατρέπο­ντας το κατάστημα σε καλοκαιρινό, για να ταιριάζει με το κλίμα των ημερών».

Η προκήρυξη δημοσιεύτηκε τελι­κά στις 22 Ιουνίου με ενσωματωμένη τη διευκρίνιση του συντάκτη πως «το κείμενο που ακολούθησε την πρά­ξη μας αποσκοπούσε κυρίως στο να συστηθούμε δημόσια, μιας και είμα­στε νεοσύστατη ομάδα, αλλά και στο να σφραγίσουμε μια συμφωνία που άνοιξε η Σ.Π.Φ της Πρώτης Περιό­δου». Ο βασιλιάς απέθανε δηλαδή, ζήτω ο νέος βασιλιάς.

Φωτιά και τσεκούρι

Η διαλεκτική της φωτιάς δεν αφέ­θηκε να σβήσει, όπως θα περίμεναν τα τσακάλια της αντιτρομοκρατικής, που υπήρξαν παλιότερα διαπρύσιοι θιασώτες και εισηγητές του θεωρή­ματος για τα ακίνδυνα μωρά με τις κατσαρόλες. Μετά τις τότε … «εύστο­χες» επισημάνσεις, ματαιοδοξούν τώ­ρα να διασυνδέσουν αναβαπτίζοντας τα μωρά σε εκτελεστές της Σέχτας Επαναστατών. Από την άγνοια κινδύ­νου δηλαδή στην άγνοια γενικώς!

Η Πεύκη και ο Μαυρόπουλος ήταν, όπως συνομολογείται, κάτι διαφο­ρετικό. Μια άλλη ζύμωση στη νέα περίοδο της νεοτρομοκρατίας, που πάντως σε στιλ και οργανωτικό απο­τελεί συνονθύλευμα του εμπειρικού παλιού με το καινούριο. Δεν είχαν προλάβει να γίνουν οι ομολογίες πί­στης με δημόσιους διαλόγους.

Η νέα βερσιόν της Συνωμοσίας, που όπως φαίνεται ιχνηλατεί πάνω στην ιστορική διαδρομή της παλιάς, γρήγορα παράτησε το τσεκούρι του βανδαλισμού για να πάρει στα χέρια τη φωτιά της δήωσης.

Στις 13 Ιουλίου αναρτήθηκε στο athens.indymedia.org το δεύτερο κείμενο της νέας Συνωμοσίας, με το οποίο έγινε η ανάληψη της ευθύνης για τον εμπρησμό 12 βαν του ΟΤΕ τα ξημερώματα της Κυριακής στις 10 Ιουλίου, που ήταν σταθμευμένα στο υπαίθριο πάρκινγκ του μεγάρου του Οργανισμού στο Μαρούσι, στη συμ­βολή των οδών Χατζηαντωνίου και Διονύσου.

Το πρώτο χτύπημα της αυθεντικής Συνωμοσίας είχε γίνει στις 21 Ιανου­αρίου του 2008 με εμπρηστικές επι­θέσεις σε 12 στόχους σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Ακολουθούν σειρά χτυπημάτων είτε σε μορφή μπαράζ, είτε με μεμονωμένες εμπρηστικές ενέργειες αυτόνομων πυρήνων, μέ­χρι τις 9 Απριλίου του 2009 (Μεγάλη Πέμπτη), που βάζουν για πρώτη φορά ωρολογιακές εμπρηστικές βόμβες σε 4 μητροπόλεις κι εκκλησίες σε Αθή­να, Πειραιά και Θεσσαλονίκη.

Ακολουθούν συνδυασμένα και πά­λι χτυπήματα που κορυφώνονται μ’ ένα κοκτέιλ μίγματος εμπρηστικών κι εκρηκτικών ωρολογιακών μηχανι­σμών που τοποθετούνται στις 19 Μα­ΐου σε δύο αστυνομικά τμήματα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, για να περά­σουν και να παραμείνουν αμιγώς στις ωρολογιακές βόμβες στις 10 Ιουλίου 2009, όταν χτυπούν την κατοικία του πρώην υφυπουργού Εσωτερικών, αρ­μόδιου σε θέματα Δημόσιας Τάξης, Παναγιώτη Χηνοφώτη.

Η νέα βερσιόν, η Συνωμοσία της δεύτερης περιόδου, πόσο άραγε χρο­νικό διάστημα θα χρειαστεί ώστε να μεταλλαχθεί προς τα πάνω και στο επίπεδο της τεχνογνωσίας και στο επίπεδο της οργανωτικής υποδομής; Υπάρχει – και πόσο μεγάλη; – περί­πτωση οι «σύντροφοι που μπορούν να επιλέξουν» ν’ αφήσουν τις πέ­τρες και να πιάσουν τα καλάσνικοφ; Αμείλικτα ερωτήματα που αναζητούν απαντήσεις.

Η νέα προκήρυξη

Έχοντας πλέον τον αέρα της εδραιωμένης αναγνώρισης, η Συνωμοσία της δεύτερης περιόδου παραδίδει δείγματα προϊούσας προς τα πάνω μετάλ­λαξης. Και το κάνει όχι μόνο στο επιχειρησιακό επίπεδο, αλλά και στο συγγραφικό, καθώς μέσα στο κείμενο είναι εμφανώς ορατό το ανέβασμα επιπέδου απειλής.

«Ας τεθεί λοιπόν σαν στόχος η ριζοσπαστικοποίηση του αναρχικού/επαναστατικού χώρου προς τη στρατηγική του αντάρτικου πόλης. Ο αναρ­χικός πρέπει να οργανώνεται και να δρα και μακριά από τα μάτια και τα αυτιά των μπάτσων στο οξυδερκές σκοτάδι της συνωμοσίας. Οφείλει να ξεκαθαριστεί ότι η προτροπή αυτή δεν γίνεται αυθαίρετα και φετιχιστικά, αλλά με γνώμονα την προώθηση της πολύμορφης επαναστατικής δράσης και των στρατηγικών αγώνα…

Τονίζουμε λοιπόν πως δεν θα επιτεθούμε κάπου και κάποτε όταν οι ου­ρανοί βρέξουν συνείδηση και πλημμυρίσει η γη επανάσταση. Θα επιλέ­ξουμε τη δράση τώρα και θα την αναγκάσουμε σε συνεχή επιθετική και ταυτόχρονα εξελικτική κίνηση στον χωροχρόνο. Θα προτιμήσουμε μία πιθανή αποστροφή της κοινωνίας από το να γίνουμε κομμάτι της μιζέριας και της αναβλητικότητας…

«Είμαστε παρόντες»

Συμφωνώντας αρχικά με την πρόταση της Ε.Ο. Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς 1ης περιόδου αποφασίσαμε να προωθήσουμε και να στηρίξουμε έμπρακτα τη συνέχισή της. Πιο επικίνδυνη, απρόβλεπτη και χαοτική από ποτέ. Αντάρτικες μεθοδολογίες, υποδομές και τακτικές μάχης βρίσκονται είδη στο ‘‘εργαστήρι’’ της επαναστατικής εξέλιξης… Η 2η γενιά της Συνω­μοσίας είναι εδώ και εμείς παρόντες…».

Νομίζουμε ότι στα συγκεκριμένα επιλεγμένα τσιτάτα είναι εύληπτα κατα­νοητή η πρόθεση για εντατικοποίηση και μεγέθυνση της απειλής. Το ου­σιαστικά πρώτο εισηγητικό κείμενο στη νέα εποχή της ιδεολογικά αναλ­λοίωτης ίδιας αντίληψης περί ενός ισοπεδωτικού ιλεγκαλιστικού μηδενι­σμού, μοιάζει επίσης και στη συντακτική δομή του. Ξεκινάει με μια σημειολογική και ειδική για την περίσταση φράση από το έργο του Νίκου Καζαντάκη, «πώς ξεκινάει το φως από ένα άστρο και χύνεται μέσα στη μαύρη αιωνιότητα κι οδοιποράει αθάνατο; Το άστρο πε­θαίνει, μα το φως ποτέ του, τέτοια κι η κραυγή της ελευτεριάς», για να καταλήξει με δύο υστερόγραφα.

Το πρώτο, «και αν μία λέξη είναι αυτή που πρέπει να ακουστεί ως τα πέ­ρατα αυτού του σάπιου κόσμου, δεν είναι άλλη από αυτή, ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, και αν μία γροθιά πρέπει να σπάσει τα μούτρα της κοινωνικής σαπίλας, και αν ένα μαχαίρι πρέπει να μπηχτεί βαθειά στα σπλάχνα της. Η ώρα είναι τώρα. Τίποτα δεν κερδίζεται χωρίς αγώνα. Σκληρό, ανελέητο και ανατρεπτικό αγώνα. (Η ολοκληρωτική καταστροφή που αφήσαμε πίσω μας ενδεικτική των προθέσεων μας και ολόψυχα αφι­ερωμένη στον λύκο Θεόφιλο Μαυρόπουλο)».

Και το δεύτερο, «έναν βαθύ χαιρετισμό στα συντρόφια της Άτυπης Αναρ­χικής Ομοσπονδίας - Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο. Μόνο με τον πόλεμο συμπορεύονται η ζωή και οι επιθυμίες μας. Καλή δύναμη Luciano!». Το κείμενο υπογράφεται ως «Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο - Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς - Πυρήνας Luciano Tortuga ». Η διεθνιστικού χαρακτήρα μνεία αφορά στον Χιλιανό εξτρεμιστή που τραυματίστηκε σοβαρά στα χέρια και τυφλώθηκε ύστερα από έκρηξη βόμβας στο Σαντιάγκο.

Για τους αγανακτισμένους

Εμβόλιμα των δύο κειμένων με τα οποία η Συνωμοσία δεύτερης περιόδου έκανε την εισαγωγή και την καθιέρωση στο στερέωμα της νέας νεοτρομοκρατίας υπήρξε ένα άλλο λιτό, όμως ίσως περισσότερο τροχιοδεικτικό, το οποίο αναρτήθηκε στις 7 Ιουλίου στο athens.indymedia.org, με το οποίο έγινε η ανάληψη της ευθύνης για τον εμπρησμό του αυτοκινήτου του δη­μάρχου Παπάγου.

Στο κείμενο αυτό, που είναι αφιερωμένο στους αγανακτισμένους, «σε όσους περιορίζονται σε μούντζες και κατσαρολάκια, λέμε απλά πως ο χρόνος μας είναι σημαντικός», ενώ για την επιλογή της περιοχής είπαν ότι «η επιλογή δεν ήταν καθόλου τυχαία. Είναι μια αστυνομοσεκιουριτοστρατοκαβλοκρατούμενη περιοχή και γι’ αυτό το λόγο είναι ιδιαίτερα ευχάρι­στο να καίγεται το προσωπικό όχημα του τοπικού της άρχοντα» κι έφερε την πολυσχιδή υπογραφή των οργανώσεων «Διεθνές Επαναστατικό Μέ­τωπο - Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς - Επαναστατικές Ομάδες Διασπο­ράς Τρόμου - Πυρήνας Ανώμαλων - Αιρετικών».

Με τον ίδιο αρχικό προσδιοριστικό ιδεολογικό μοτίβο υπογράφει τις τε­λευταίες πολυσέλιδες προκηρύξεις της η σύμπραξη «Διεθνές Επαναστα­τικό Μέτωπο - Αποκλίνουσες συμπεριφορές για τη διάδοση του επανα­στατικού τερρορισμού - Πυρήνας Αναρχικής δράσης», που ξεκίνησε να το κάνει με την προκήρυξη στις 18 Φεβρουαρίου όταν ανέλαβε την ευθύνη για την τοποθέτηση εμπρηστικής βόμβας στο κτίριο της Νομικής Σχολής.

πηγή